Vandaag brengt Anne-Fay haar nieuwe single Imaginary Lines uit.
Onlangs sprak Soundflow met haar over haar nieuwe materiaal en welke muzikale grenzen
ze heeft verlegd om hier te komen.
Anne-Fay is geen onbekende in de muziekindustrie. Haar zangcarrière begon als backing
vocaliste en later sloot ze zich aan bij het ZO Gospel Choir. Zes jaar lang stond ze op vrijwel
alle grote podia die ons land rijk is en zong ze met een rijk scala aan nationale en
internationale artiesten. Van Kamasi Washington op North Sea Jazz tot aan Ladies of Soul in
de Ziggo Dome. In mei 2018 stopte ze bij het ZO Gospel Choir, maar het contact is niet
verloren gegaan. Sterker nog, op de single ‘Rise’ zijn enkele vocalisten uit het koor te horen
en is de gospel invloed sterk aanwezig.

Opvallend is dat Anne-Fay haar artistieke loopbaan niet begon als zangeres, maar als

danseres. Als klein kind was ze altijd aan het dansen en zingen. Het was dan ook niet
verassend dat ze na de vooropleiding auditie deed voor de dansacademie en hier
afstudeerde in 2011. ‘Ik wilde eigenlijk helemaal geen zangeres worden, maar danseres. M’n
moeder zei altijd al dat ik zangeres zou worden. Ik zei altijd danseres, maar eindstand had ze
dus wel gelijk! Soms frustrerend, maar eigenlijk hebben moeders altijd gelijk.’ zegt ze
lachend.
Creëren van een eigen sound
Dat het zingen een prominentere rol is gaan spelen is eigenlijk geen verassing als je weet wat
de achterliggende motivatie is. ‘Ik ben afgestudeerd als professioneel danser en ik danste
altijd in opdracht van andere mensen. Ook bij het ZO Gospel Choir voerde je altijd werk uit
dat door iemand anders was gemaakt en bedacht.’ Op een gegeven moment sprak ze hier
over met haar broer Felix Kops, die als regisseur op dat moment bezig was met twee
producers om muziek te maken voor bij zijn films. Ze hadden hem uitgenodigd om daarnaast
eens ‘vrij werk’ te maken. Hij besloot om zijn zus mee te nemen naar de studio en vanuit die
sessies ontstond hun act Cookachoo.

Cookachoo staat voor vrijheid en gekkigheid. Precies zoals de muziek klonk. ‘Het was echt
een feestact!’ De eerste solo singles van Anne-Fay zijn daarentegen heel anders qua sound.
‘Cookachoo was het eerste wat Felix en ik zelf gemaakt hadden en gaandeweg kom je
erachter dat je smaak breder is dan dat. Dat het niet alleen maar feest is. Toen we voor een
eerste sessie met Mihai Puscoiu (die o.a. produceert voor Sevdaliza) in de studio doken en
vervolgens ‘Rise’ maakten was ik eigenlijk helemaal niet van plan om zoiets te doen. Er
waren privé een aantal dingen gebeurd waardoor je anders gaat schrijven, dus die track
kwam eruit en ik dacht ‘WOOW!’ Hoe meer studiosessies volgde, des te meer de sound
wegdreef van Cookachoo. ‘Niet dat het nu alleen maar zware liedjes worden hoor!’ zegt ze
lachend. ‘Met Cookachoo hadden we iets dat super goed werkte, maar ik merkte dat ik een
andere kant op wilde. Ik was daar ook meer aan het MC’en, maar ik denk dat van alles wat ik
doe wel het meest zangeres ben. Ik denk dat het belangrijk is dat je je blijft ontwikkelen en
niet bang bent voor verandering. Je wilt je vasthouden aan de basis die je hebt gelegd, maar
alles wat je maakt is meer zoals ‘Rise’, dus ja…’
De wereld mooier maken

Het doel van Anne-Fay is om iets te creëren vanuit eerlijkheid. ‘Als het slecht ontvangen zou
worden dan is dat niet leuk, maar voor mij is het real. Voor mijn gevoel kunnen we de plank
dan niet misslaan’. Het valt ons op dat ze vrijwel het gehele interview praat over ‘we’, terwijl
we het hebben over haar ‘solo’ materiaal. ‘We’ slaat op Anne-Fay en haar broer Felix, met
wie ze nog altijd veelvuldig samenwerkt. Zo schrijft hij mee aan de songteksten, doet hij het
management en is hij (co-)regisseur van haar clips. ‘We bedenken samen strategieën over
hoe we de wereld moeten veroveren of in ieder geval iets mooier kunnen maken. Nu zijn we
bezig met een heel ambitieus plan, we willen een album maken dat gebaseerd is op onze
roots. Het project moet ‘REASPORA’ heten, waarbij we de diaspora van onze familie terug
afleggen. We gaan naar de Antillen, Suriname, China en Afrika.’

Het is dan ook niet verassend dat Anne-Fay en Felix vandaag ‘Imaginary Lines’ uitbrengen.
Hun roots zijn onbegrensd, net zoals de levens van veel mensen zijn in deze tijd, vaak niet
vrijwillig en uit bittere noodzaak. ‘Imaginary Lines’ ontstond vanuit de danslessen die Anne-
Fay geeft in verschillende asielzoekerscentra. In de clip zijn twaalf meisjes te zien die in een
asielzoekerscentrum verblijven. Het is een protestsong over hoe de Europese Unie omgaat
met de vluchtelingenstroom en geen verantwoordelijkheid neemt voor deze internationale
crisis. ‘Het is fascinerend wanneer mensen hun hele hebben en houwen achterlaten om,
zoals mijn voorouders, met de boot vanuit China naar Suriname trokken op zoek naar een
beter leven. Dat je alles wat je kent achterlaat, dat geeft iets aan over de situatie waar je in
zit. Ik kan me daar geen voorstelling van maken. Ik ben nog steeds op de plek waar ik
geboren en getogen ben. Het zijn je wortels, deze mensen zijn hun grond kwijtgeraakt.’ Het
verhaal dat Anne-Fay en Felix vandaag met ‘Imaginary Lines’ brengen is voor een deel het
verhaal van hun eigen familiegeschiedenis. Een geschiedenis die volgend jaar middels het
project ‘REASPORA’ vertelt zal worden, maar eerst zal later deze zomer nog een EP volgen.
Het moge duidelijk zijn, Anne-Fay en Felix gaan nog veel eerlijke en oprechte verhalen met
ons delen.

Oorspronkelijk gepubliceerd op Soundflow op 26-07-2019